صنعت ساختمان

در حال حاضر ابنیـه و ساختمان راهبـردی ترین کالای کشور می باشد و در این بخش حجم عظیمی از سرمایه توسط دولت و ملت هزینه می شود. شایان ذکر است در سال جاری بودجه عمرانی مصوب مجلس شورای اسلامی حدود 35 هزار میلیارد تومان بوده و از سوی دیگر طبق آمار موثق ارائه شده توسط وزارت راه و شهرسازی در سال 1389 پروانه ساخت بیش از 200 میلیون متر مربع در سطح کشور صادر گردیده که نیاز به سرمایه گذاری حداقل 80 هزار میلیارد تومان را داشته است.

صنعت احداث از شش مولفه اصلی به شرح زیر تشکیل شده است که به اختصار EPCMFI نامیده می شوند :

– مهندسی Engineering : طراحی برای ساخت

– تامین Procurement : بازرگانی و تهیه کالاهای مورد مصرف در ساخت

– ساخت Construction : ساخت طرح

– مدیریت Management : مدیریت عالی بر ساخت

– سرمایه Finance : سرمایه مورد نیاز برای ساخت

– بیمه Insurance : بیمه کالاهای ساختمانی و بیمه عملیات ساخت و در زمان بهره-برداری

بد نیست بدانیم این حجم عظیم سرمایه در کجا هزینه و بین چه اقشاری پخش می کنند:

1- صدها هزار کارفرمای دولتی و خصوصی

2- بیش از 250/000 نفر عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان کشور

3- بیش از 70/000 نفر عضو سازمان نظام کاردانی کشور

4- بیش از 50/000 شرکت پیمانکار، مشاور و انبوه ساز

5- بیش از 20/000 واحد تولیدی

6- بیش از 50/000 واحد توزیعی (بازرگانی و اصناف فروش مصالح)

طبق محاسبات نظام فنی و اجرایی کشور مستقر در سازمان مدیریت راهبردی ریاست جمهوری بیش از 60% سرمایه مورد نیاز در صنعت احداث صرف بخش تامین (Procurement) می شود لذا می توان نتیجه گرفت که این حجم عظیم سرمایه بین کارفرمایان، انبوه سازان وپیمانکاران (ردیف های 1 تا 4) و تولیدکنندگان، بازرگانان و اصناف مربوط به مصالح، تجهیزات و تاسیسات مبادله می شود.